Buenos Aires to Rosario

Robbie Williams blijft ons to dusver nog achtervolgen. BA hebben we inmiddels achter ons gelaten, maar hier op onze tweede bestemming, Rosario, laat Robbie ook zijn stem weer horen. Dit maal in een restaurant.
Het zijn maar details, maar ze zijn er wel degelijk.

BA, de stad genoemd naar de woorden ´schone luchten´. Maar dat is dus alles behalve waar. Het stinkt er naar benzine, rook, hondepoep en niet gewassen mensen.
Één week ronddwalen door BA was genoeg voor ons twee. We hebben de dingen gedaan die we wilden doen. En we hebben ook zeker dingen laten liggen, omdat wij nou eenmaal lowbudget reizen.
BA is een stad waar je of moet werken, stage lopen, een Spaanse cursus moet volgen, of je moet er genieten van het nachtleven, wat inhoud dat het veel geld gaat kosten.
Deze vier opties waren niet voor ons weggelegd en dus kozen wij voor optie vijf: dingen bekijken die we wilden bekijken en zowieso één het nachtleven meemaken.
Dan de tas weer goed inpakken en de eerst volgende bus nemen richting de volgende bestemming, ditmaal Rosario.

Wat we gezien hebben in de grote metropool is La Boca, de wijk met de gekleurde huisjes. Dit is echt iets wat je bijna op iedere site zal vinden als je BA opzoekt.
Wat het in werkelijkheid is, is het niets meer dan een grote toeristische trekpleister. We hebben in heel BA nergens zoveel toeristen bij elkaar gezien dan in La Boca.
Verder stelt de wijk bijzonder weinig voor, het zijn maar twee straten waar de mensen van over de hele wereld hun pesos uit de broekzakken halen.
Ook wij werden hiervoor gestrikt.
We hadden de camera´s in de aanslag en er stond een argentijnse schone op de uitkijk.
'Do you want to have a tango picture?'
De camera´s hadden we al in de hand en voor we het wisten hadden we allebei een foto en een zoen te pakken. Maar dit geintje koste dan wel even 20 pesos, omgerekend zo´n 4 euro.
Dit vonden wij natuurlijk iets te veel van het goede en er werd 10 pesos van gemaakt.
Voor die foto´s zouden we jullie eigenlijk moeten laten betalen ; )
De wijk is verder erg arm. Er werd ook gezegd dat je er niet doorheen zou moeten lopen. We hebben ons er eigenlijk niet onveilig gevoeld.

Ookzijn we naar Recoleta´s Cemetery geweest, oftewel Recoleta´s begraafplaats.
Een echte begraafplaats kun je het niet noemen
Want de mensen zijn geeneens begraven , ze liggen in kleine tempeltjes , in de meest dure kisten.
En het bizarre is dat deze kisten dus gewoon te zien zijn.
Er wordt hier heel anders met de dood omgegaan.
Er wordt hier werkelijk een laatste huis voor je gebouwd , mits je geld hebt.
Een terrein van plus minus 3 hectare groot , vol met tempeltjes en kleine gangetjes.
Kortom een dolhof vol dooien.

Wij leven gelukkig en zijn in BA het hostel uitgegaan om te Couchsurfen. De eerste nacht gingen we naar David in San Telmo. Een heel eind sjouwen met onze backpacks om er te komen.
San Telmo is een erg mooie wijk, doet wat klassiek aan. Veel antiek zaakjes, restaurants en de tango leeft er met veel passie. Dit laatste hebben we zelf nog niet kunnen ervaren.
Wat we wel gedaan hebben met David en zijn vijf huisgenoten, drie Duitsers, één Amerikaan en een Zweed, is naar een uitvoering van La Bomba. Een percussieband uit Argentinië die daar iedere maandag schijnt op te treden.
Ze speelden voor twee uur buiten ergens op een binnenplaats van een club.
Het waren ongeveer 8 tot 10 muzikanten, zowel vrouwen als mannen op conga´s en bongo´s van verschillende maten. Ook waren er bells en ééngast met een rasp, één ding is zeker, ze rockten hard!
Het mooie is dat het in principe twee uur lang improvisatie was. Er was elke keer één dirigent uit de groep die de muzikanten aanstuurden wat te spelen, hard, zacht, snel of langzaam, noem maar op. Erg leuk om te zien ook.
Wat ook noemenswaardig is om te vermelden, is dat ze er bier schonken in 1liter glazen voor 10 pesos. Voor sommigen was het dus drinken geblazen.
Na deze nacht uit sprongen we in het volgende Couchsurf avontuur. We gingen naar Juan een Argentijnse jongen die we bij La Bomba al ontmoet hadden.
Een erg relaxe jongen met een eigen appartement waar we 1 paar van zijn sleutels kregen om het appartement in en uit te kunnen.
Hier hebben we twee dagen gezeten en wat echte Argentijnse dingen uitgeprobeerd, op aandringen van Juan.
We moesten het drankje Fernet, wat oorspronkelijk uit Itatlië komt, maar in Argentinië veel gedronken wordt proberen. ´s Avonds hebben we hier dan maar een fles van gekocht samen met wat Coca Cola, omdat het puur alleen voor de echte Argentijn of de Italiaan is.
Erg lekker was het niet. Het is erg sterk, 45%, en het is vrij bitter. Ons deed het denken aan Jagermeister alleen dan een aantal maar bitterder. De fles hebben we dan ook niet leeg gedronken.
Wat we ook moesten hebben gehad waren empanadas.Dit zijn opgevouwen deegblaadjes, soort torrtilla´s, met iets van vlees (carne), kaas met groente of kip erin bijvoorbeeld.
We hadden er allemaal drie besteld. Drie verschillende smaken om het te proeven en voor het geval ons een smaak niet echt zou bevallen.
Het was allemaal goed te doen. Carne Picante bleek de lekkerste te zijn. Het is eigenlijk het Argentijnse junkfood, snel klaar, goedkoop en toch goed te eten.

Hierna zijn we naar Palermo gegaan. Dit is toch wel de meest relaxe wijk van BA vonden wij. Veel winkels, weinig stinkende bussen tot geen, relaxere mensen en kleurrijke straatjes. Een buurt waar een ander slag mensen woont dan in de rest van BA. Een buurt waar je zeker veilig over straat kan en je thuis kunt voelen. Een wijk waar je best een tijdje kunt wonen, met werk of studie.
In deze wijk zijn we 1 nacht gebleven bij Dan, een Amerikaanse jongen die we in het Hostel ontmoet hadden.Dan Wordt gesponsord door zijn ouders en blijft hier voor twee maand wonen om van het nachtleven te genieten. Een Big Spender dus.
Behalve een big spender ook een relaxe gast. Hij woont samen met zijn roommate Nicolas uit Santiago, Chili. Hij werkt in een Italiaans restaurant in Palermo en heeft ons diner afgeroomd met zijn kokskwaliteiten. Heerlijke spaghetti ala Nicolas. Veel salade en een goed glas wijn.
Hier konden we ons dan ook rustig voorbereiden op de trip naar Rosario, daar waar we nu al weer twee dagen zitten.

Hierover laten meer...

Ciao,

Michael & Rutger

Eerste dagen in Buenos Aires

Robbie Williams is playin´ on the radio. Het had net zo goed een Nederlandse zender kunnen zijn, maar dan rijdt er ineens een grote, rokende, oude bus langs die zoveel lawaai maakt dat mister Robbie voor een aantal seconden compleet op de achtergrond komt te staan. Buenos Aires, een stad die overdag vol leven zit. Overal lopen mensen, rijden die stinkende en oorverdovende bussen, staan winkeliers in de opening van hun zaak te wachten tot er een nieuwe klant binnen komt en vliegen de duiven door het park op zoek naar broodkruimels. Waar je in Nederland een boete krijgt voor bellen achter het stuur en het rijden zonder licht in de nacht of het bier drinken op straat, lijkt het hier de normaalste zaak van de wereld te zijn. Als de schemer valt dan komen er ineens mensen uit de grond lijkt het wel, die alle afval bakken ingaan om het papier er uit te halen en het vuilnis te scheiden, iets bizars om te zien. Het leven lijkt hier ontzettend hektisch en chaotisch. Er lijkt geen orde te zijn, maar ik denk dat dat juist de orde is. Als een organisme dat zichzelf regelt. Ook is er een duidelijke scheiding tussen rijk en arm. Je hebt de mensen die in een pak lopen, schijnbaar een goede baan hebben en veel te besteden hebben. Dan zijn er de winkeliers die de hele dag op de uitkijk staan, te wachten op nieuwe klanten. En er zijn mensen die bijna niets te besteden hebben, daar heb je als ´toerist´ toch wel mee te maken. Zij hebben het idee dat wij alles voor handen hebben. Mooi niet dus. Zo was er een jongen die dacht dat hij zomaar mijn trui kon krijgen, "want het is best koud op straat", zou zei hij in zijn spaans-engels. Wij konden dat beamen, want we hadden het ook niet zo warm meer. No lo siento (nee het spijt me) Het beeld van Buenos Aires is nog niet compleet, maar de indrukken stromen binnen en we beginnen onze weg hier te vinden. Besos, Michael & Rutger