Friends , De Amerikaanse serie met de 6 vrienden , is tot op heden 1 van de stabiele factoren op deze reis. En op reis dat zijn we zeker , we zitten alweer in Huaraz (9 uur rijden ten noorden van Lima) de 3e stad in Peru die we hebben aangedaan.
Het was een ware reis hier te komen , bizarre busritten gehad , douane controles die je in Europa niet snel zult tegenkomen ( visaformulieren invullen in het donker , omdat na 19.00 het stroomnet uitvalt) , mooie vergezichten , bergje op..bergje af , of zo vaak van recht naar links slingerend om de berg dat zelfs de compas het soms even niet meer weet.
Een virusje hier en een bactierietje daar.
Mooie hikes van 4 dagen richting Machu Pichu , een hoogtepunt van de reis tot nu toe.
2 dagen lang in de Bolivaanse Jungle in een oud kasteel van de oud President. hier was een feestje waar Michael een dagkon draaien.
Een spaanse les van een week lang in La Paz bij een oud mevrouwtje thuis aan de eettafel.
Bizarre busrit over de gevaarlijkste weg ter wereld.
En het mooie is.....dit is een vogelvlucht over al onze belevingen van de ongeveer de afgelopen maand.
Iedere dag is weer een dag vol belevenissen en bezienswaardigheden en ontmoet je ook weer veel nieuwe mensen.
Zo zit er nu een meisje uit NL bij ons die een tijdje mee gaat. , en ontmoeten we straks aan de kust weer mensen die we al in eerder plaatsen hebben ontmoet.
Mensen waar je wel wat aan hebt ofniet , mensen die je vaker wilt tegenkomen of gewoon weg naar 1 dag alweer vergeten bent , dat is 1 van de dingen in het backpackersleven.
Nu zitten we dan in Huaraz , waar we via Lima (een stad waar je zeker niet lang wil blijven en we zeker ook niet gedaan hebben) zijn gekomen.
Toen we in Lima aankwamen zagen we meneer Bush nog langs komen in een karavaan met beveiligingen , hij zwaaide nog vriendelijk naar ons ( waarschijnlijk omdat we ook de enige blanken waren die in die straat te vinden waren)
Ook weer zoiets wat gewoon gebeurd.
Hier zitten we weer.....te wachten eigenlijk op de volgende nachtbus (scheelt weer een nachtje hostel) richting het strand dit keer.
Wachten..is een andere stabiele factor van het reizen.
Het wachten leek op Het Titicaca Lake ( 1 van de hoogst gelegen meren ter wereld gelegen in Bolivia ) het normaalste wat er is.. Of het nou voor het eten , drinken of voor het vertrekken van de boot was. Een half uur of uur wachten is hier niks ) een uur wachten op je patatje bijv).
en ja Salmonella schijn je hier ook gratis bij je kip te krijgen.
Vanuit Cusco Peru waar het ziekenhuis bezocht werdt onder begeleiding van een ambulance met Sirenes aan op de vroege zondagmorgen.
Zijn we richting MachuPichu gegaan.. een 4 dagen lange trail , waaronder 1 dag mountainbiken met een afstand van 50 km ( de helft bergopwaarts in de bloedhete jungle) de 2e dag 22km hiken ( waaronder 4km vlak en de rest ook weer bergopwaarts over de oude Incaroute met paadjes van amper 40cm breed) en de 3e dag 3 uur hiken over een treinspoor met daarna nog een bergbekliming van 3200m hoog) en de 4e dag 2500m de berg op via plus minus 8000 trappen. met daarboven op de berg Machu Pichu al Kers op de taart.
Ongeloofelijk zware dagen , maar O zo mooie belevenis die we niet snel vergeten.
Nu gaan we dus richting strand , hoewel we al heeeel wat zand gezien hebben.
Sandboarden vanaf duinen...waar de nederlandse duinen maar muggebultjes bij zijn , en Buggycrossen ( iets wat in Nederland al lang verboden zou zijn ) wat zo ongeloofelijk hard gaat dat je het gevoel hebt in een achtbaan te zitten.
In dit alles kon je doen in een kleine Oase genaamd Huacachina ( een kustplaatsje in het zuiden van Peru).
Dit was een weer hele andere belevenis dan een 4daagse Machu Pichu trail , maar eveneens zeer vet om te doen.
Het echte strand wacht nu op ons , en de surfplank staat misschien al wel klaar. Mancora in Peru gaan we nu bezoeken.. Een Stad voor Surfers en Badgasten. Tijd om de huid nog iets bij te kleuren.
De tegenstrijdigheid met NL viert hier hoogtij , de sneeuw ligt hier op de bergtoppen.
Laat de winter zijn.... en geniet van de warmte van de kachel.

All the best vanuit Peru

Rutger en Michael