Aruba, het veilige westerse eiland wat ergens nog totNederland toebehoord.

Rijke, vooral dikke, Amerikanen banen zich hier een weg in het witte, soms zachte, strandzand. De mensen hier schijnen van hun geld te genieten. Dikke Amerikaanse auto's grote huizen met uizichten over de grote oceaan. Of ze rollen met grote getalen van een luxueus cruiseschip waarna ze in Oranjestad nieuwe diamanten ringen uitzoeken bij een van de vele zaken waar Hindoes achter de toonbank staan om je vriendelijke te woord te staan.

Wij kunnen wel zeggen dat dit een ander gevoel is dan Latijns- Amerika. Luxe, weelde, en de andere taal maken hier deel van uit. (bij aankomst op het vliegveld konden we gewoon met Nederlands uit de voeten, rare gewaarwording weer)
Hier komt bij dat we niet meer met z'n tweeën in een hostel zitten, maar huizen bij Heer Addink, Allard de huisheer wel te verstaan.

We verblijven hier als koningen te rijk in een riante villa op Tierre del Sol, het meest luxe villapark op Aruba.
Allemaal een eigen slaapkamer met een eigen badkamer erbij. Op tv's wordt niet bezuinigd, want twee van de drie slaapkamers staat er een en in de woonkamer hangt de grootste.
Dan als je de grote schuifdeur open trekt en jezelf richting de brede veranda beweegt, kun je als je je zwembroek aan hebt, zo in het zwembad duiken. Geen onaangename luxe op dit warme eiland.

Na een week wennen aan al deze nieuwe backpackers omstandigheden, kwamen er twee goede vrienden uit Nederland over. Tim en Milou die twee weken vakantie hadden verdiend en ons gezeldschap kwamen brengen. Gisteren zijn ze echter weer richting Nederland gevlogen, maar we hebben het samen erg leuk gehad. Goed om je vrienden weer te zien en verhalen te kunnen delen.

Zo hebben we met z'n vijfen uiteraard ook weer nieuwe verhalen gemaakt.
Allard had een mooie jeep gehuurd waarmee we eens flink door de duinen gingen crossen. Los komen van de grond en kleine watertjes werden hier niet geschuwd. We gingen hiermee ook op pad naar de Natural Pool. Leuk om te vermelden is dat er in de auto 1 sticker zat die zei: 'do not drive to the Natural Pool.' Maar ja, voor een paar rebelse jongeren maakt het dit natuurlijk extra uitdagend. Op naar de Natural Pool dus.
Door de binnenlanden, voor zover dit kan op dit 'grote' eiland, weg van het toerisme. We moesten altijd links aanhouden, maar bij een twijfel rechtdoor gegaan. Hier reden we dan zo een berg op met een een doodlopende weg. Toch bleek het een geluk bij een ongelijk, want het uizicht hier was zeer de moeite waard. Vanaf hier kon je bijna de gehele westkust van het eiland zien en de oceaan over turen.
De berg maar weer afgedaald om de zoektocht voort te zetten. Een stuiterende weg bracht ons uiteindelijk bij een grot. Na enige twijfel en angst voor vleermuizen met ziektes, de grot maar ingegaan en een paar leuke foto's gemaakt.

Iets rustigers, zijn de zonsondergangen. Deze kunnen op Aruba beeldschoon zijn en hier hebben we dan ook een paar avonden naar gekeken. Een heerlijk verfrissend biertje misstond hier niet.
Dan is er hier op het eiland 1 glijbanenpark. Iedere keer als we met de auto ergens heen gingen konden we de hoge torens waar de glijbanen aan vast zitten al zien. Hier moesten we dan ook een keer naar toe.
Ze hebben hier een witte, bijna geheel stijl naar beneden lopend van ontzettende hoogte, kamikaze glijbaan. Uiteindelijk zijn we hier allemaal vanaf gegaan en eenmaal beneden ging de adrenaline door iedereen heen.
Verder hebben we hier carnaval gevierd, wat erg leuk was om mee te maken en zijn we een paar keer heerlijk uit eten geweest.

Wij hebben hier heerlijk uit kunnen rusten, kunnen genieten en een beetje bij kunnen bruinen. Een kleine vakantie in de grote reis.

Voor ons is dit nu ook alweer de laatste dag in dit koninkrijk voor dat we weer richting Latijns- Amerika gaan.

Op naar het laatste deel van de reis waar we nog veel zullen gaan zien en mee maken en waar we erg veel zin in hebben.

Op z'n Arubaans, Ayo, en Allard heel erg bedankt voor je gastvrijheid!