De reis van Columbia naar Panama was de overtreffende trap van onze reis tot nu toe.
Na bijna 3 weken in het voor ons mooiste land van Zuid-Amerika rond gerezen te hebben , daar kerst..en nieuwjaarsavond gevierd te hebben en aan 1 van de prachtige Caribische stranden gelegen te hebben , werdt het tjid voor de grote stap.
De stap van Zuid naar Centraal , stap van de Inca cultuur naar de Maya cultuur en van Panama naar Columbia.
Geen auto..bus of vliegtuig.
Nee 5 dagen op een semi zeilboot over de Caribishe zee , richting de San Blas Eilanden.
13 mensen , inclusief kapitein verzamelden zich op 15 januari bij de jachthaven in Cartagena.
13 mensen waarvan we er 3 al kenden , en de rest nog onbekend was voor ons , en wij voor hen.
8 slaapplaatsen beneden deks en de andere 5 moesten een plek ergens bovendeks zoeken.
Bij vertrek werdt er nog hard gelachen , veel gepraat en een paar spottende grappen over de Caribische zee gemaakt.
Echter na 3 uur varen , werden de golven hoger en hoger , de gezichten witter , en de praatjes minder.
Golven van 2 m hoog zorgden ervoor dat je evenwicht verstoord werd en je buik af en toe 180 graden omgedraaid werd.
Toen de avond viel , en er absoluut geen land of boot meer in zicht was , begon de ¨kermis¨atractie pas echt op gang te komen.
Meters hoge golven ( 4 m of hoger ) zorgden dat je het gevoel had in een spin te zitten , waarvan het einde nog lang niet in zicht was.
We hadden nog 30 uur te varen voordat het achter zich ergens in de zeebodem kon vast haken.
Ook moesten we om de beurt 2 uur nachtwaak houden.
Wij hadden het evenwicht al redelijk gauw onder controle , maar er waren ook mensen die nog wel is even het hoofd over boord moesten steken.
Maar bij het gevoel dat je s´nachts in je eentje op de uitkijk staat is onbeschrijvelijk.
Je ziet de maan op het water schijnen , de sterren die boven je hoofd schitteren , de hoge golven die voorbij komen.
En het enige geluid dat tegen je trommelvlies aanbokst is het geluid van wind , en het wapperen van het zeil.
Met af en toe een te hoge golf voor de boot , met als gevolg een flinke ¨emmer¨ zoutzee water over heen.
Maar de ervaring was fantastisch , niet wetende die nacht dat de hele trip eigenlijk een fantastische levenservaring zou worden.
Nog 1 dag te varen op de ruige zee en dan zouden we in de nacht op rustigere wateren komen.
Met om ons heen de onbewoonde eilanden van de San Blas aka het Paradijs.
En een paradijs is het zeker , helderblauw water , palmboom stranden met zand dat kon doorgaan voor zout zo wit.
Koraalriffen , snorkelen , of lekker zonnen..pootje baden.
Alles wat je nodig hebt om het een paradijs te noemen was aanwezig.
2 dagen bij de eilanden groep Holandes ( Holland ) 1 dag bij chicime eiland , en de laatste nacht weer dichtbij de kust van Panama waar we onze paspoort stempel kregen.

Een ervaring die bij ons op het netvlies gebrand staat.
Een klein deel van onze reis , waar nog vele verhalen over verteld zullen worden.
Michael die 22 werdt in het Paradijs , cocosnoten met eigen hand ( mes ) openen en op eten.
Zwemmen tussen de onverstelbaar mooi gekleurde vissen van alles soorten en maten.
en dt in een helderblauw natuurlijk zwembad.
Een perfectere afsluiting van ons eerste deel van de reis hadden we niet kunnen wensen.
Na 6 dagen namen we afscheid van leuke groep , en het was van Port vinir ( kustplaatsje in Panama) nog 3 uur stoten en hobbelen in een jeep over modderige zandwegen door de jungle op weg naar Panama city.
Na 3 dagen in de Capital van Panama rond geshouwd te hebben , en het Panama kanaal bekeken te hebben , verkasten we weer naar het volgende ¨Paradijs¨ genaamd Bocas Del Toro.
Een Eilandengroep dichtbij de grens van Costa Rica , waar we ook weer de nodige tropische bezienswaardigheden gaan meemaken.
Dan nog een jungle trip meer landinwaarts , waarna we 6feb vanuit San Jose ( Costa Rica ) naar Aruba vliegen , om Rutger´s neef Allard te begroeten in zijn nieuwe woon en werkplaats.
3 weken Aruba , 3 weken rust en geen tas meer in of uitpakken , bezweet een bus in of uitstappen.
Ons vervolg van de reis door Centraal Amerika zal op 26feb zijn.
Vanuit Guatemala City.
Hier gaan we dan weer verder omhoog , en ons zelf verdrinken in de MayaCultuur.

Nieuwe camera´s zijn weer gekocht , dus nieuwe foto´s zullen snel weer volgen.
Foto´s van de San Blas Eilanden ( zeiltocht) krijgen we over 2 a 3 weken van de andere reisgenoten.
Er zijn enkele foto´s te zien op Facebook ( voor de mensen die Facebook hebben )
En voor de rest is het nog even wachten geblazen.

Pura Vida..............

Groetjes Rutger & Michael